پنبه زن

از قدیم گفته اند گره ای که با دست باز میشود را با دندان باز نمی کنند اما ظاهراً این روزها هر کس که چنگ و دندانی دارد به دنبال فرصت به رخ کشیدن آن است. زمانی بود که اگر بر سر گذری بین دو لوطی (بخوانید لات) حرف و اختلافی بر سر محدوده و منطقه باج گیری پیش می آمد یا اینکه یکی در محدوده و گذر دیگری باجی می گرفت هر کدام با دار و دسته شان جمع می شدند و به جان هم می افتادند تا آنکه زور بیشتر دارد بشود گنده لات و باج سبیل بگیر آن گذر. آن روزها گذشتند و بساط لاتها تقریباً برچیده شد. از زمانی که در عرصه سیاست داخلی شعار “زنده باد مخالف من” سر می دادیم و در جهان صحبت از گفتگو می کردیم نیز دیر زمانی نگذشته اما فضای شاخ و شانه کشیدن و زور بازو نشان دادن دوباره در جامعه و مناسبات سیاسی و اجتماعی غالب شده است.

از آنچه که در چند ماه اخیر اتفاق افتاده و همه میدانیم سخنی نمی گویم اما چند روز پیش اتفاقی افناد که درخور توجه است. به دلیل اختلافی که بین سازمان تامین اجتماعی نیروهای مسلح (ساتا) و وزارت بازرگانی  بر سر مالکیت نمایشگاه بین المللی وجود دارد در دومین روز نمایشگاه تله کام درگیری و زد و خوردی پیش آمد و مدیرعامل منصوب ساتا که در نمایشگاه مستقر بود به طرز نامناسبی از محل کار خود بیرون شد. در این میان بین یگان ویژه نیروی انتظامی، حراست وزارت بازرگانی، کارکنان ساتا و برخی مراجعه کنندگان و غرفه داران از همه جا بی خبر نمایشگاه تله کام درگیری پیش آمد که 2 نفر هم زخمی شدند. به توضیحات حقوقی و قانونی و اینکه اصلاً چرا چنین اختلافی پیش آمده کاری ندارم، نکته در اینجاست که چه میشود که کاردو سازمان دولتی بر سر حل یک اختلاف حقوقی که ظاهراً تکلیف آن نیز با دستور رئیس جمهور تا حدودی مشخص است به نزاع میکشد و هر کدام برای نشاندن مدیر عامل منصوب خود بر راس کار به جای مذاکره حقوقی و قانونی به کتک کاری متوصل میشوند!

شاید دلیلش را باید در این جستجو کرد که وقتی هر مجموعه و سازمانی گروهی چماقدار لباس شخصی که ماهیت قانونی مشخص ندارند تحت لوای خود دارد و وقتی که حق و قانون در روز روشن به اشکال مختلف پایمال میشود باید هم که سازمانهای دولتی دعواهای حقوقی خود را با گسیل کردن چماقدارانشان بر سر هم جلوی چشمان متعجب میهمانان خارجی که ظاهراً برای تشویقشان به انتقال تکنولوژی و سرمایه گذاری به نمایشگاه دعوت شده اند حل کنند. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل که چه خواهد شد اگر عادتمان شود همه مشکلات را اینگونه حل کنیم.

***

Solving Problems in the Worst Way

Years ago when there was a conflict between two, mostly they had to fight to come to a conclusion because they didn’t know better ways such as dialog. Sometimes they have to struggle because there were no judicial or social institutes which help them to solve the problem more civilized. Those years has passed and nowadays fighting for these kinds of issues is not acceptable and will be considered as a bad behavior. It will be worse if you see that government or governmental organizations are using these kind of ways to solve the conflict which may rise that unfortunately happening in Iran in last few months. The very recent example is a legal struggle between two governmental organizations about the possession of Tehran International Exhibition Complex which ends to a fight between the security forces of them in second day of Tehran TELECOM exhibition. This has surprised many people who was eye witnessing what is going on and riot police has intervened. I think this kind of things happens when any organization can have its own forces in the name of security and there is  no supervision over them or even worse because sometimes when there is some supervision the supervising organization itself use them for illegal issues. And also when it is becoming a manner for government to use these forces and not to respect people’s legal and social rights it indirectly encourages other groups to solve the problems this way. I hope this will be the last time and it won’t become a constant manner.

* As I have some non-Iranian followers on Twitter I’ll try to put some English text on my weblog too for them and any other possible viewers from other countries. This will not be the word by word translation of the Persian text but it will have the same concept mostly.

** As English is not my mother tongue so please help me to improve my writing abilities with your Comments. Thanks in advance.